Renault maakt leuke auto's, heeft aardige reclamecampagnes, maar met de Laguna een probleemkindje in huis. Zo heeft de Laguna II een slechte reputatie en dus een dramatische restwaarde. Maar als we Renault moeten geloven is de derde Laguna goed genoeg om tot de top-3 in z'n segment te gaan behoren. Bent u ook zo benieuwd?

Niet sexy
Wel, dan is hier de eerste tegenvaller. Want de nieuwe Laguna is niet een heel erg vernieuwende auto. Er is geen stijlbreuk met het verleden en zelfs met 18 inch lichtmetaal is er geen sprake van een 'wauw-effect'. Jammer, Renault speelt duidelijk op safe in de middenklasse. Toch ziet de Laguna er in het echt zonder meer goed uit, op een bepaalde manier wel typisch Frans ook, maar spannend of sexy wordt het allemaal niet. De neus is wat anoniem, het kontje wel aardig. Dat kontje ten spijt, is de 'Estate' ('Grand Tour' is naar z'n ouwe moer...) toch weer de mooiere auto om te zien en we voorspellen dan ook dat de Estate de hardloper van het gamma gaat worden. Met de fijne, koppelsterke en stille 150 pk dieselmotor om precies te zijn.

Wel degelijk
Dat er met de diesels van Renault weinig mis is, wisten we al. Dat is het punt hier ook niet. Het probleem is, dat Laguna-rijders veelvuldig werden/worden geplaagd door elektronische problemen, rammeltjes, piepjes en kraakjes. Daarom hebben ze de elektronica nu getest, getest en nog eens getest als betrof het een Airbus. De tijd zal leren of deze aanpak gewerkt heeft. Qua zicht- en voelbare kwaliteit is deze auto wel degelijk een sprong vooruit.

Van binnen
Het koetswerk toont mooi gelijkmatige naden en binnenin zijn fraaie, zachte materialen toegepast. Dashboard en interieur maken een luxueuze en degelijke indruk, hoewel de ergonomie nog niet helemaal klopt. Wat is bijvoorbeeld de logica van het aanzetten van de cruise control met een knop op de middenconsole (die overigens wel uit glad/hard plastic is vervaardigd), als de rest van de bediening aan het stuur zit? Verder zijn de stoelzittingen aan de korte kant, voor lange Nederlanders. Ach ja, anders was het geen Franse auto moet u maar denken. En dan kunnen we met z'n allen beter meteen een Duitser nemen, nietwaar? Over Duitsers gesproken: de testauto's die we rond Salzburg (Oostenrijk) reden, voelden ondanks dat ze al een paar zware testweken (met autojournalisten en leasemannen!) achter de rug hadden nog steeds bijna Duits-degelijk aan. Da's in zekere zin al opzienbarend...

Hijgerig
We reden de 'topper' onder de benzinemotoren (de tweeliter turbo met 170 pk) en waren niet heel erg onder de indruk. Integendeel. In bergachtig landschap bleek deze machine in combinatie met de automatische bak wat hijgerig, maar dan niet bepaald als een 'femme fatale' die ons het hoofd op hol trachtte te brengen. Daarom beviel de krachtige 2.0 dCi met 150 pk aanzienlijk beter. Die is overigens nauwelijks duurder dan de wat 'geknepen' 130 pk variant. Wat is dat toch met die diesels tegenwoordig? Hoe dan ook, het 1,6 liter stakkertje met 110 pk lijkt niet bepaald een aanrader. Nee, zelfs niet voor Nederland. Dan moet het toch minimaal de 140 pk tweeliter zijn. Er is ook nog een topdiesel met 175 pk, waarvan we voorspellen dat die relatief weinig toevoegt aan wat de 150pk diesel kan.

Dus…
Heeft Renault nog een lange weg te gaan. De nieuwe Laguna doet vooralsnog weinig fout en de auto ziet er in alle opzichten goed uit. Maar opwindend? Nou nee. Hij rijdt lekker, maar een beetje klinisch. Bovengemiddeld stil is 'ie wel en comfortabel ook. Kortom, met de nieuwe Laguna is weinig mis, maar de nieuweling is ook weinig onderscheidend. De toekomst zal uitwijzen hoeveel harten Renault met de nieuwe Laguna zal weten te winnen.