Sedan en sportwagen
Wie over een 'limo' uit het hogere segment denkt, zal zijn blik al snel op Duitsland richten. Een BMW 7-serie misschien? Goed alternatief toch voor de S-klasse? Of de Audi A8 Quattro? Iets gedurfder nog is natuurlijk Jaguar. En vanuit de VS komen tegenwoordig ook weer interessante alternatieven. Zelfs het land van de rijzende zon heeft pretenties.

Wie zijn vizier eens op La Bella Italia richt, vindt zelfs daar een optie. Ontworpen door Sergio Pininfarina, een naam die goed is voor een schier eindeloze rij klassiekers, komt uit de stallen van Fiat (Ferrari eigenlijk) de Maserati Quattroporte. En de hand van de grootmeester is direct herkenbaar. De Quattroporte heeft de maten van een top-klasse sedan, maar oogt als een sportwagen. En rijdt ook als een sportwagen! Maserati positioneert de Quattroporte graag als alternatief voor de gevestigde orde in het hogere sedan-segment. Zelfs de verzamelde Europese autopers doet dat. Niet onbegrijpelijk. Toch, aan de andere kant: het is moeilijk je een captain of industry voor te stellen die zijn gemanicuurde nagels afkluift terwijl hij maar niet tot de keuze kan komen: S-klasse of Quattroporte.

Dol op bochten
De Quattroporte is gebouwd volgens het transaxle principe (motor voorin, versnellingsbak achterin) en heeft dus een gunstige gewichtsverdeling (47-53%). In combinatie met de uitstekende stuurgeometrie resulteert dat in een auto die ook bij zeer hoge snelheden uitstekend rechtuit loopt (wel prettig met een top van meer dan 275 km/h). En ondanks zijn zeer forse buitenmaten (ruim 5 m lang en 1 m 89 breed) stuurt deze Italiaan vlijmscherp. 'Sportief' is een understatement; de Quattroporte is dol op bochten. Korte, scherpe, lange … hij gaat er doorheen als het spreekwoordelijke mes door de boter. De ingenieurs van Maserati hebben het optische werk van meester Pininfarina in technische termen vertaald. Optisch heb je geen idee dat deze auto zo groot is. Rijdend heb je evenmin het gevoel in zo'n grote en zware bak te zitten als deze Maserati feitelijk is.

Ja-knikkers
En als we het dan toch over techniek hebben. De dikke V8 van Maserati werd door Ferrari ontwikkeld. Hij vond zijn weg al naar de Maserati Spyder, de Coupé en ook de nieuwe Ferrari F430 heeft in principe hetzelfde blok. Het is een klassiek juweel. Geen turbo, dus het koppel is in de lagere toeren niet fenomenaal. Maar de ontwikkeling van koppel en vermogen zijn héél prettig. Hoe meer gas je geeft, hoe meer kracht er vrij komt. Het lijkt zo logisch, het voelt harmonisch en het gaat als de brandweer. Je hoeft geen Verstappen te heten om met deze sprinter in minder dan zes seconden over de 100 te gaan. Probeer je rechter been te strekken en je zit goed zestien seconden later op de 200! Volgens de fabrieksopgaven een stuk sneller zelfs. Indrukwekkend. Zeker als je bedenkt dat je in een auto zit met de buitenmaten van een S-klasse en een leeggewicht van ruim twee ton!
Ons advies: zet de automaat uit als je zo snel wilt zijn. En zeker als je indruk probeert te maken op je passagiers. Want de automaat-stand van de Maserati-zesbak is alles behalve comfortabel. Harde rukken bij het schakelen maken de passagiers tot weerloze ja-knikkers. Niet echt gepast bij een auto die weliswaar sportwagenprestaties levert, maar toch voor limousine wil doorgaan. Het doet je denken aan Sylvie Meys op een society party.
Gelukkig schakelt de bak handmatig helemaal prima.

Regeringsleiders en maffiosi
De Maserati Quattroporte is van oudsher dé dienstauto van Italiaanse regeringsleiders. In de jaren tachtig reed president Pertini in een Quattroporte; zeer tot ergernis van zijn goede vriend Enzo F. Tegenwoordig laat Sylvio Berlusconi zich chaufferen in een Quattroporte. Zeer tot genoegen van zijn vrienden bij Ferrari, want inmiddels is het merk ingelijfd. Aangekocht door Ferrari en vervolgens recent meer zelfstandig in de Fiat-organisatie ondergebracht.
En de Quattroporte is in vele opzichten zo niet een koninklijke, dan toch zeker een presidentiële auto. Het interieur mag dan niet zo ruim zijn als van een S-klasse, het is niettemin uitstekend toeven op de optioneel geventileerde massagestoelen. En die stoelen hebben achterin een serieuze slaapstand. Daar hoef je geen Maybach meer voor te kopen. Het leer is chique, her en der zijn er geraffineerde details. Jammer dan dat het instrumentarium niet kan overtuigen. Ergonomie? Logica? Niet of nauwelijks. Hooguit een complimentje voor de knopjes van de raambediening. Door hun vorm zijn die ergonomisch. En, fraai of niet; het ovale klokje is uitgegroeid tot een bepalend stijlelement van Maserati.
De afwerking van de Quattroporte is Italiaans, helaas. Jammer, want fraai is het geheel zeker wel.

Alternatief?
Is de Maserati Quattroporte een serieus alternatief voor de gevestigde orde van Mercedes, BMW, Audi en bijvoorbeeld Jaguar?
Ja, absoluut! Tenminste … voor Italiaanse presidenten en (andere) maffiosi. Feit is dat de auto stijl en klasse biedt. Eén en al emotie op wielen, gecombineerd met zeer goede prestaties en geraffineerde details. Het is ook werkelijk geen straf om achterin te moeten zitten, alhoewel de mooiste plek natuurlijk achter het stuur is. De ruimte binnenin valt tegen als je de buitenmaten hebt gelezen. Aan de andere kant valt die ruimte eigenlijk weer mee als je alleen naar de auto hebt gekeken. De afwerking is misschien wel conform verwachting bij een Italiaans product.
Wat minder is, is het toelaatbaar gewicht. Met vier stevig gebouwde maffiosi op de massage-stoelen kun je niet veel meer dan één lijk tegelijk vervoeren in de achterbak. En dat valt dan wel een beetje tegen. Is de Maserati Quatroporte behalve voor Italianen ook voor de Nederlandse zakenman een alternatief voor de gevestigde (Duitse) orde? Ach, waarom niet? Er zijn ook captains of industry die van leer en kinky parties houden. Ieder z'n smaak toch?